Herentalse-Stabroek  02/02/2012             55 – 58 God straft onmiddellijk! Waarom ze hem willen afschaffen snap ik niet! (Roeland omdat Fried er niet bij is!)   De dag van de waarheid: zo snel mogelijk laten zien dat we tegen deze ploeg (laatste in de stand) kunnen winnen. Het zou meteen ook een rechtzetting zijn van de zware nederlaag vorige week. Buiten het gure winterweer, gladde wegen en de grote afstand van de verplaatsing ziet alles er goed uit. Vooral ons spelersaantal is weer wat opgekrikt. Christophe en Alexander zijn klaar met hun examen, net zoals Dieter die ook hersteld is van zijn blessure. In de ijskoude sporthal openen we wel de score maar echt uitlopen zit er niet in. Na 3 minuten staat er nog steeds een magere score van 2-4 op het bord. Het blijft gelijk opgaan en op het einde van het 1ste kwart valt er niet meer te rapen dan 8 voor de thuisploeg en 12 voor de bezoekers. De wedstrijd blijft ook in het 2de kwart erg gesloten. De plays komen er niet echt uit maar inzet is er wel volop. Ondanks een driepunter van Joren blijft alles min of meer gelijk. We gaan dan ook rusten met een bijna gelijke stand: 25-23. Even paniek op onze tribune! Na het gelijk opgaande resultaat loopt Herentalse nu toch uit. Met nog 2’39’’ op de klok roept Dennis zijn spelers bij zich. Gedaan met sympathiek zijn, basketten en winnen! Ik vermoed dat hij wel iets anders gezegd zal hebben… Veel effect lijkt het niet te hebben want we sluiten het 4de kwart af met 47-40. Het laatste kwart wordt heel tactisch. We komen relatief vlot terug tot 49-47. Met nog 4’42’’ te spelen staat er een 51-52 op het bord. Herentalse maakt een vrijwillige fout. Met de vrijworpen en het balvoordeel kunnen we de voorsprong nog wat uitbouwen: 51-56. Toch wordt het nog 55-56. Na wat verwarring over de laatste time out blijft Stabroek standhouden. Een thriller voor iedere supporter, een lesje in stressbestendigheid en bange minuten voor hartlijders! Eindstand 55-58. Een verdiende overwinning door inzet, team spirit en stalen zenuwen van de coach! Proficiat, gasten! Voetnoot: Winnen is leuk maar het hoeft niet altijd zo nipt te zijn… Christophe 8, Matthew 13, Euan 5, Alexander 6, Joren 17, Glenn, Dieter 9 Terug

Willebroek-Stabroek  28/01/2012             111 - 68   Vandaag opnieuw een verre verplaatsing en deze keer om de terugronde te starten. Veel afwezige spelers, sommigen weinig getraind omwille van examens en andere aangelegenheden, en al meteen een vertrek met hindernissen. Eerst en vooral te weinig vervoer voor onze, nochtans minieme, ploeg: 6 spelers waarvan 1 kadet. Uiteindelijk kunnen we Matthew nog bereiken en overhalen om Glenn op te pikken aan de sporthal. Een kwartiertje later, telefoon… Oei! Tenues vergeten! Ria en Roeland maken rechtsomkeer met 3 van de 6 spelers in de auto en zullen dus wat later arriveren. Wij hebben ook wel 3 spelers bij maar slechts 1 gezonde en 2 geblesseerden. Niet echt veel dus! Voor de coach zit er dus niets anders op dan te wachten en een beetje begrip te vragen van de refs. Bij aanvang van de wedstrijd blijken we nog steeds maar 4 spelers te hebben: Matthew staat aan de verkeerde sporthal! Dan moet de geblesseerde Dieter maar mee op ‘den boek’, snel een tenue aantrekken en op z’n all stars wat heen en weer stappen op het veld. Alles beter dan een forfait van een paar honderd euro! Zijn opdracht: zorgen dat hij niks forceert, eventueel een fout maken zodat het spel stil ligt en dan vervanging vragen. Zo gezegd, zo gedaan en al snel haalt Dennis hem eraf tot grote verbazing van refs, tafel, tegenstrevers, publiek… Even met z’n vieren dus en dan snel de drie laatkomers (Yens speelt toch!) mee op het veld en de bank. Dank u, refs, voor jullie goodwill! Het klinkt misschien wat hard maar eigenlijk hebben jullie het interessantste deel van mijn verslag al gehad. De wedstrijd zelf is er eentje om vlug te vergeten. Weinig opbouw, zwakke rebounds, lakse verdediging en niet doen wat de coach vraagt. De eindscore is dan ook niet echt verrassend maar daarom niet minder pijnlijk. Het is wel duidelijk dat onze spelers zich dringend moeten herpakken. Hopelijk komt er wat beterschap nu ook degenen die examen hadden er terug bij zullen zijn. Volgende week tegen Herentalse zullen ze dit debacle moeten (en hopelijk kunnen) rechtzetten!   Matthew 4, Euan 10, Joren 9, Glenn, Yens 22,  Dieter, Philippe 5, Jordi 18 Terug

Fera Bornem - Stabroek (26-11-2011)    59-68   Op ’t einde moeten we er pas over gaan!   Vandaag stond Fera Bornem op het programma. We vertrokken dus naar de geboorteplaats van onze coach in de wetenschap dat deze ploeg nog niets verloren had. Maar, elke wedstrijd moet gespeeld worden dus geloofden we in onze kansen. Starters voor deze wedstrijd: Christophe, Euan, Alexander, Joren en Yens. De openingsscore valt aan de kant van Bornem maar wordt meteen gevolgd door een score van Yens. En nee! Het zal zeker zijn laatste niet zijn! Enkele minuten later, bij de eerste time out, kijken we toch tegen een kleine achterstand aan: 7-2. Door een bom van Yens (risicovol maar effectief) en 3 turnovers bij Bornem komen we snel terug tot 11-11. Onze rebounds zijn sterk en ook onze vrijworpen gaan goed binnen. Eerst door Dieter die door een serieuze fout tegen de vlakte smakt (de sporen hiervan zullen nog wel enkele weken zichtbaar zijn) en daarna door Matthew. Met op de valreep nog een driepunter van Yens sluiten we het 1ste  kwart af: 20-18. Het 2de  kwart is er eentje van wisselende defense, een shot van Dieter dat ons terugbrengt tot 22-22, sterke defensieve rebounds, een iets mindere aanval waarmee we toch steeds goed wegkomen en een dolle laatste minuut waarin het aan beide kanten erg snel gaat. Ruststand 37-32. De start van het 3de kwart is in niets te vergelijken met het einde van het tweede. Defensief lukt het allemaal niet meer zo goed. Gevolg: het kloofje blijft met een score van 39-34. De supporters moedigen onze jongens aan zo hard en luid ze kunnen. Het brengt onze ploeg terug tot 47-45 wat tot vrij ernstige nervositeit leidt op de tribune. Maar niet bij Fried. Hij spreekt de wijze woorden: ‘Op ’t einde moeten we er pas over gaan!’ En dat proberen we natuurlijk in het laatste kwart. We starten vrij goed. Onze aanval is zeker niet super maar we komen er toch mee weg. Eindelijk staat er een voorsprong op het bord: 47-50. Na een onverwachte driepunter van (hoe raad je het?)  Yens staan we zelfs op 47-53. Het einde van dit kwart verloopt hectisch. Eerst een technische fout van Yens, gevolgd door 2 onsportieve fouten van de tegenpartij. Dieter valt uit met een blessure na een stevig knietje en het is echt nodig om de rust te bewaren op het veld. ‘Verstandig spelen’ of ‘het kopke gebruiken’ noemen ze dit. En dat doen onze juniors ook. Een beetje tegen de verwachting in winnen we met 59-68. Een schitterende wedstrijd waarin er gespeeld werd als ploeg. En wie had er gelijk? Inderdaad! Onze basketfilosoof…   Christophe, Matthew 10, Euan 2, Alexander, Joren 13, Glenn, Sieger, Yens 31!, Dieter 12  Terug

BBC Schelle-Stabroek (12-11-2011)       69-71   Volgens de kalender staat vandaag BBC Schelle op het programma. Schelle won nog geen enkele wedstrijd en dat geeft onze spelers vertrouwen. Net iets te veel zal even later blijken… Nadat de problemen i.v.m. de ‘klokmadam’ zijn opgelost en de assistent coach van Schelle haar plaats heeft ingenomen, klinkt het startsignaal. Voor ons starten Christophe, Alexander, Yens, Ruben en Dieter. De openingsscore is voor Schelle, gevolgd door de eerste driepunter van Yens en een snelle score van Ruben. Meteen dus een time out van de tegenpartij omdat er na 4 minuten 4-7 op het scorebord staat. In de 8ste minuut is er de time out van Stabroek: 14-7! Vooral de slechte passing - het lijkt wel of ze elkaar niet zien staan - en zwakke defense liggen aan de basis van de achterstand. Uiteindelijk wordt het eerste kwart afgesloten met een 19-11 achterstand. De 2de quarter komt goed op gang met een 2 op 2 voor de vrijworpen en een degelijk shot van Ruben. Niets lijkt Schelle echter tegen te houden en de kloof blijft 8 punten. Even lijkt het scoreverloop op een jojo: we komen tot op 4 punten maar vallen dan weer terug naar 8 punten. Het kantelmoment in de match komt er misschien 2 minuten voor de rust. De coach van Schelle krijgt een technische fout, meteen gevolgd door een tweede!  Uitsluiting en geen coach meer (de assistent zit nog aan de tafel!). Alle druk komt op de schouders van Dieter om de vrijworpen te nemen. Hij scoort 3 op 4 en brengt de stand daarmee in evenwicht. Na nog een driepunter van Yens, gaan we de rust in met de kleinst mogelijke voorsprong: 37-38. We missen onze start volledig in het 3de kwart en kijken alweer vlug tegen een achterstand van 6 punten aan. Ondanks een aantal goede shots blijft de kloof. Onze foutenlast loopt op. Al snel brandt het lampje van de 5 ploegfouten. De jongens van Schelle zijn blijkbaar engeltjes geworden… Zelfde scenario in het begin van de 4de quarter. Alweer 5 ploegfouten voor ons en geen enkele voor Schelle! Toch kruipen we stilletjes dichterbij: 63-62. En dan lijkt het ineens wel vlot te lopen. De ene score na de andere en met nog 3’36 op de klok staan we voor: 65-68. Money time dus! Het thrillergehalte stijgt, klamme handjes bij de supporters, een coach die de rust zelve is (of toch doet alsof)…en 5 spelers die het moeten afmaken. Laatste minuut. Time out voor Schelle. 69-71 op het bord. Nog 18 seconden te spelen. Time out voor Stabroek. Score nog steeds 69-71. Nog 4 seconden op de klok. Time out Stabroek. En dan…het verlossende eindsignaal: 69-71! Of je nu een match verliest of wint, er is altijd wel iets dat je eruit kan leren. Alleen jammer dat de vorige les nog niet is doorgedrongen. Een ploeg opbouwen kan alleen door zoveel mogelijk te trainen. Dus, als dit verslag een schoentje was…wie het schoentje past, trekke het aan! Christophe 2, Euan 3, Alexander 2, Joren 12, Glenn, Yens 12, Ruben 19, Dieter 5, Philippe 16 Terug

Lyra Nijlen – Stabroek        (29-10-2011)                        56-53   Vandaag staat er een bekerwedstrijd op het programma. Lyra Nijlen is in de A-reeks weliswaar een middenmoter maar toch een uitdaging voor ons. Na het schrikeffect van vorige week en weer meer spelers op training, starten we met de meer vertrouwde starting five. De wedstrijd komt alweer traag op gang met een snelle time out als logisch gevolg. Op tijd bijsturen is de boodschap! Onze rebounds zijn zeker in orde maar wat de passing betreft… Drie time outs in het eerste kwart en een mager scorebord van 8-16 zeggen genoeg. Ook over het fluiten van de refs zal nog lang nagepraat worden. Yens pakt in ieder geval een technische. Jammer! Halverwege de tweede quarter kan met 18-18 de wedstrijd echt nog alle kanten uit. De intensiteit stijgt, de supporters laten zich horen en ook op het veld gaat het er stevig aan toe (soms zelfs op het randje…) Lyra scoort vooral met driepunters van 15 en 12. Wij scoren enkel inside en via vrijworpen. Ruststand 28-26. De derde quarter blijft spannend en hard. De coaches benutten hun time outs: de eerste bij 32-33, de tweede bij 39-42. We hebben opnieuw een kleine voorsprong. Ondanks onze stevige defence staat er op het einde van dit kwart 41-42 op het bord. Geen reserve dus. Onze jongens weten wat hen te doen staat in het laatste kwart. Aandacht en inzet mogen geen seconde verslappen. Al snel staat het 44-44. Zenuwslopende minuten breken aan maar de bal wil er niet in. Beide ploegen gaan er helemaal voor met botsingen en serieuze fouten (die jammer genoeg niet altijd worden gefloten) tot gevolg. Yens is even van de wereld na een botsing met hoofd en vloer, Dieter klapt met z’n kin stevig op het achterhoofd van een tegenstander en wordt daarna nog eens keihard in de tang genomen. Weer geen fluitsignaal te horen! Met nog 2 minuten te spelen ligt de overwinning schijnbaar binnen handbereik… De voorsprong van 45-53 blijkt echter niet voldoende. Na 3 balverliezen op rij is het gat gedicht. In een slotfase met een zeer bediscussieerbare fase gevolgd door een technische fout van Alexander, gaan we uiteindelijk ten onder. Het eindverdict is onverbiddelijk: 56-53. Zo dicht bij een overwinning, er zo voor vechten,… Een bittere pil!   Christophe 2, Matthew 1, Alexander 6, Joren 10, Sieger, Yens 14, Ruben 16, Dieter 4  Terug

Okido BBC – Stabroek    (22-10-2011)               58-38   Dat het vandaag niet van een leien dakje zou lopen werd eerder deze week al duidelijk. Weinig aanwezigen op training en dus ook een verrassende starting five. Een duidelijk signaal van de coach… De eerste quarter start voor beide partijen wat moeizaam maar wordt toch gedomineerd door de grote, stevige jongens van Okido. Bij de eerste time out (in de 3de  minuut) bedraagt de score 8-2. Bij de tweede time out, enkele minuten later, staan we een beetje dichter: 10-6. Onze jongens worden sterker in de defensieve rebounds. Maar ondanks dit alles en een driepunter van Christophe blijft de kloof: 24-11. Stabroek weet dus wat hen te doen staat. Stevige defence en een driepunter van Yens leveren echter weinig op. Ook bij Okido vallen de driepunters. Stilaan wordt duidelijk dat dit geen wedstrijd is voor doetjes. Er wordt agressief verdedigd aan beide kanten. We gaan de rust in met 31-15. Defensief blijft alles in orde bij onze jongens maar scoren is er niet echt bij. De wedstrijd blijft hard en er worden heel wat fouten gemaakt, langs beide kanten. Na een onsportieve fout op Philippe naderen we tot op 12 punten. Op het einde van het derde kwart kijken we tegen een achterstand van 14 punten aan: 52-38. Opgeven staat vandaag niet in ons woordenboek. Toch weet iedereen dat een overwinning onmogelijk is. We laten ons echter niet zomaar naar de slachtbank leiden. De match eindigt uiteindelijk op 64-48. Verliezen is nooit leuk maar meer dan eens blijkt dat we onze sterke punten moeten uitspelen. Sterke defence vanaf het begin, met het kopke spelen en zorgen dat er een ploeg op het veld staat. Dus…trainen, gasten!   Christophe 7, Matthew, Euan 8, Alexander, Joren 4, Glenn 2, Sieger, Yens 8, Ruben 7, Dieter 5, Philippe 7  Terug

Sobabee-Stabroek (01-10-2011)          40-67   Vandaag trokken we met de ploeg naar Zwijndrecht om het op te nemen tegen Sobabee. Terwijl de spelers zich opwarmden in de sporthal genoten de supporters van een drankje op het terras. Nog vlug wat zon meepakken vooraleer we de warme hal in ‘moesten’. Beide ploegen kwamen maar traag op gang: de eerste score werd pas einde 2de minuut genoteerd! De defensieve rebound was in orde maar aanvallend liep het minder vlot. De meeste systemen liepen wat stroef. Na het 1ste kwart stond er dus een magere 12-13 op het scorebord. De 2de quarter werd  er vooral een van agressieve verdediging met de gevreesde foutenlast als gevolg. Ruben mocht al snel de bank gaan verwarmen met 4 fouten. Ondanks het slordig passen, liep de organisatie een stuk beter. Logisch gevolg bij de rust was de score van 15-26. Hoewel het 3de kwart vaak een dipje met zich meebrengt, bleven we goed stand houden. De inzet was super, we waren sterk in de rebound en ons scorend vermogen werd erg groot. Vooral Dieter en Joren maakten op dit vlak indruk. Minder positief was nu ook de foutenlast van Alexander en Christophe. Ook sommige lontjes bleken nogal kort… Maar geen probleem: nog altijd een fikse voorsprong met 20-38! Dit kon niet meer fout gaan in de 4de quarter. Onze 2 ‘stoutste’ spelers mochten nog eens proberen. Lang duurde hun rentree echter niet. Nadat Ruben al snel weer op de bank zat (eerder in de buurt ervan ijsbeerde) met 5 fouten was het de beurt aan een ‘briesende Alexander. De eindstand bleef echter overtuigend: 40-76 Moraal van het verhaal: wie te enthousiast verdedigt, speelt zichzelf uit de match en basket speel je met z’n vijven. Alweer een wijsheid die we (hopelijk) meenemen naar de volgende wedstrijd.     Christophe, Matthew 4, Euan 13, Alexander 2, Joren 15, Glenn 2, Sieger, Yens 17, Ruben 7, Dieter 11, Philippe 5    Terug